Skip to main content
Studenten
Heb je vragen of opmerkingen?
Neem contact op
Leren
Terug naar overzicht #WijZijnLimburg

Meer aandacht voor eerste generatie studenten

Limburgse scholieren doen zichzelf vaak te kort. Vooral studenten die als eerste van hun familie naar het hoger onderwijs gaan. De Limburgs-Russische Liza kreeg een aanmoedigingsprijs voor haar onderzoek naar die leerlingen.

Gebrek aan ambitie

Door een gebrek aan ambitie gaat er veel talent verloren in Limburg. Dat ligt niet alleen aan de leerlingen. Ook scholen en universiteiten blijven achter in de begeleiding. In de Randstad worden leerlingen met eenzelfde CITO-score naar een hogere onderwijsvorm verwezen dan in Limburg, zo laten rapporten van de Onderwijsinspectie zien.

Verloren talent

Dat ‘klein houden’ is een sentiment dat eerste-generatie studenten ook vaak parten speelt, zo merkte Liza Gordin. “Absoluut, dat is ook wat ik heb gezien hier in Limburg. Heel veel studenten die uit zo'n nest komen, waarvan beide ouders niet hebben gestudeerd, die hebben te maken met ouders die ook niet verwachten dat hun kind die stap gaat maken. Dat vertaalt zich naar wat die studenten ervaren. Zij voelen zich gewoon minderwaardig.
Soms scoren ze net zo goed als hun mede-studenten op wiskunde of verschillende taaltesten, maar uiteindelijk denken ze: ik ga toch niet die master doen. Ik kies voor een stapje lager. Soms gebeurt het dat havo-studenten denken: ik ga gewoon helemaal niets meer doen, ik ga kijken of ik een baan kan vinden. Dat is heel jammer, want dat is verloren talent.”

Niet begrepen

De scriptie van Liza raakt een gevoelige snaar in Limburg. Door de vele boerenfamilies en arbeidersgezinnen zijn er relatief veel studenten die als eerste van hun familie naar de universiteit gaan.

Liza heeft zelf Russische wortels. Tijdens het onderzoek besefte ze dat ze zelf kampte met identieke dilemma’s. “Mijn ouders zijn beiden Russisch. De steun van thuis kreeg ik wel, maar het was niet dat ik naar huis ging en gewoon kon vertellen van: dit studeer ik. Want mijn ouders begrepen het ook vaak niet. Als je aan mijn ouders nu vraagt waar ik mijn scriptie over geschreven heb, of wat heb ik eigenlijk gestudeerd, daar krijg je geen antwoord op. Daar zouden de instellingen rekening mee moeten houden. Een mentor, iets meer van de overheid, of van de universiteit of de hogeschool zelf. Om te zeggen, je bent niet alleen, er zijn meerdere studenten die dat hebben. Want er zijn meer studenten in het hoger onderwijs die van zo'n gezinnen komen. Daar is hier echt niet genoeg aandacht voor.“


Heb je vragen of opmerkingen?
Neem contact op
andere items binnen dit thema