Skip to main content
Gezondheid
Terug naar overzicht Marion Verlinden:

"Luisteren is beter dan behandelen"

Zorg • Kloof
De oudste zoon van Marion Verlinden was nog maar 10 jaar toen hij in een crisis terechtkwam. Het hele gezin leed eronder. "Toen zijn leven weer op de rails was, ontspoorde het mijne", vertelt Marion.

"Ik was de hele dag doodmoe. Behalve de kinderen van school halen en de belangrijkste dingen doen in het huishouden, kon ik niks meer. Iedereen vond dat ik me aanstelde. Zelf wist ik ook niet wat er aan de hand was. Op een gegeven moment deed ik een aantal zelfmoordpogingen. Elke keer kon ik na een paar dagen crisisopvang weer naar huis."

Ik ging van mijn kamer naar de therapie en weer terug.

Een echt gesprek

"Tot het echt mis ging en ik in een gesloten inrichting terechtkwam. De enige behandeling die ik kreeg, waren sessies met de psychiater om nieuwe medicatie voor te schrijven en met de psycholoog. Die had nooit genoeg tijd voor een echt gesprek. Ik ging van mijn kamer naar de therapie en weer terug. Pas na enkele jaren kwam er verbetering en mocht ik naar een open inrichting. Dat heeft alles bij elkaar 7 jaar geduurd. Pas toen ik op mezelf mocht wonen, ging het beter."

Verhaal delen

"Als ervaringsdeskundige deel ik mijn verhaal met mensen met een GGZ-achtergrond en op basisscholen. Daar vertel ik hoe het is om anders te zijn. En hoe belangrijk het is als mensen naar je luisteren. In mijn omgeving vond ik weinig begrip. Alleen mijn vader en moeder hebben me altijd gesteund. Later heb ik begrepen dat ik een depressie had, veroorzaakt door gebeurtenissen uit het verleden. De crisis rond mijn zoon was de trigger. Dat mensen oprecht naar je luisteren is bij mij nooit gebeurd."

De uitgebreide versie van dit artikel verscheen in juli 2017 in het magazine 'Limburg waar het bloeit, waar het kraakt'.

andere items binnen dit thema