Skip to main content
Paulien Kuipers

#goedverbonden

Dit is de vijftiende column in een serie over het gezin in tijden van corona. Onder de naam #goedverbonden schrijft gezinspsycholoog Paulien Kuipers van Stichting Kinderleven over thema’s en gebeurtenissen uit haar praktijk.

Naar de meest actuele blog>

Gezondheid
Terug naar overzicht Blog 15 #goedverbonden

School

Het is een voorrecht dat kinderen in Nederland naar school mogen. We vinden dat zo belangrijk, dat we dit hebben vastgelegd in de leerplichtwet. Door de coronacrisis moesten kinderen noodgedwongen thuisblijven. Nu staat ondanks het coronavirus de schooldeur weer voor hen open. De grootste groep kinderen vindt dat reuzefijn. Maar geldt dat ook voor alle kinderen en hun ouders?

Sommige kinderen vinden dat ze beter af zijn thuis. Dat kan bijvoorbeeld komen doordat ze hun schoolwerk sneller af hebben en zich in de klas vaak vervelen. Wanneer ze thuis zijn, kunnen ze eindeloos knutselen en spelen. Ook vinden kinderen het soms niet fijn in de klas. Hun klasgenoten pesten hen of sluiten hen buiten. Er zijn ook kinderen die liever thuis blijven, omdat ze niet goed zijn in afscheid nemen. Ze vinden het te spannend om zelfstandig dingen te ondernemen en klampen zich vast aan hun ouders.

Gelukkig is ook voor deze groep kinderen de school verplicht. Ze krijgen dan de kans om met hulp van leerkrachten te leren om voor zichzelf op te komen. En op eigen benen te gaan staan.

Sommige ouders houden hun kind liever thuis, omdat ze bang zijn dat hun kind besmet raakt met het coronavirus en daardoor ook de rest van het gezin aansteekt. Zeker als een van de ouders een kwetsbare gezondheid heeft, wordt de angst voor besmetting groot.

De kinderartsen lieten deze week in diverse media al weten dat dit ‘thuishouden van kinderen’ mogelijk schade berokkent aan hun ontwikkeling. Ze missen reken- en taallessen, maar belangrijker: ze ontberen het contact met leeftijdgenoten. En juist dit laatste helpt hen om lekker in hun vel te zitten en hun eigen leventje te leiden.

Ik ben het daar roerend mee eens. Maar er is nóg een belangrijke reden. Door je kind thuis te houden, omdat je bezorgd bent over je eigen gezondheid, maak je het kind als het ware (mede) verantwoordelijk voor jouw welzijn. Maar zo worden de rollen omgedraaid. Het kind zorgt voor zijn ouders en niet, zoals het zou moeten, de ouders voor het kind.

In de praktijk merk ik hoeveel druk kinderen op termijn daardoor ervaren. Ook als ze ‘vrijwillig’ thuisblijven. Laten we dus als ouders vooral zèlf zorg gaan dragen voor onze besmettingsangst. En zelf de verantwoordelijkheid nemen voor onze gezondheid, terwijl we onze kinderen een eigen leven gunnen en hen stimuleren om naar school te gaan. Best moeilijk misschien. Maar het maakt van ons wel betere ouders.


andere items binnen dit thema