Skip to main content
Anne de Ruiter
Heb je vragen of opmerkingen?
Neem contact op
Gezondheid
Terug naar overzicht #WijZijnLimburg

Anorexia in het peloton

Er moet meer aandacht komen voor topsporters en eetstoornissen. Daarvoor pleit Parkhotel Valkenburg-wielrenster Anne de Ruiter. Doordat ze voor haar sport fors wilde afvallen, kreeg ze anorexia.

Afgetraind

Anne de Ruiter werd in 2017 nog Nederlands kampioen tijdrijden bij de junioren. Toen ze als groot talent overstapte naar het profpeloton, zag ze dat de elite erg afgetraind was. Op Instagram volgde ze wielrensters die "superfit waren", zoals Anne zelf zegt. Het zorgde er voor dat ze zelf heel erg op haar voeding ging letten. Hoe dunner ze zou worden, hoe beter ze ging presteren, zo meende Anne. Het tegenovergestelde gebeurde.

Meer openheid

"Ik weet het moment zelf niet meer. Het enige wat ik weet dat ik heel erg flauw werd. In een keer voelde ik dat ik geen energie meer had", zo vertelt Anne. Anderhalf jaar hield ze last van haar eetstoornis, die uitgroeide tot anorexia. In de zomer van 2018 ging het mis. "Het ging heel slecht met me, maar niemand wist het. Eind 2018 heb ik het aan mijn ouders verteld." Anne ging in behandeling bij een eetstoorniskliniek, en meldde haar ploeg Parkhotel Valkenburg dat ze in 2019 niet meer kon koersen. Nu pleit ze voor meer openheid over eetstoornissen bij topsporters. "Je wil jouw ding vasthouden, en dat is afvallen, afvallen en niet aankomen. Daarom hou je het geheim. Je zit constant alleen met die problemen in je hoofd, je bent heel eenzaam. Toen ik het eenmaal aan mijn ouders had verteld, viel er wel een grote last van mijn schouders af."

Grote druk

Volgens sportpsycholoog Lotte Broersen zijn vooral jonge topsporters kwetsbaar voor eetstoornissen. "De druk om te presteren is erg groot, van coaches, ouders, sportvereniging. En als het dan niet lukt, is de gedachte al snel dat afvallen een oplossing kan zijn. Dan lukt het misschien wel."

In januari nog zorgde eenzelfde bekentenis van hardloopster Jip Vastenburg voor veel commotie. Als lange afstandsloopster ontwikkelde zij ook een eetstoornis.

Taboe doorbreken

"Wat er anders kan, is het taboe doorbreken. Sporten gaat over het leveren van prestaties, maar dat kan ook op een gezonde manier. Daarom moet er vooral met die jonge sporters meer over gesproken worden."

Met Anne gaat het ondertussen beter. Ze fietst niet meer, maar is begonnen aan een opleiding verpleegkunde. Hoewel ze af en toe nog wel eens last heeft van "verkeerde gedachten", is haar eetstoornis onder controle. "Ik praat er nu over."


Heb je vragen of opmerkingen?
Neem contact op
andere items binnen dit thema